Als jouw ouder in de gevangenis zit, is dat heel moeilijk. Hier vind je verhalen van anderen, tips, en mensen die begrijpen hoe jij je voelt.
In Nederland zijn er elk jaar zo’n 25.000 kinderen met een ouder in de gevangenis. Dat zijn 25.000 kinderen die begrijpen hoe jij je voelt — ook al ken je ze niet. Je staat er niet alleen voor.
Klik op een onderwerp om direct naar die pagina te gaan.
Je bent niet de enige. Lees hoe andere kinderen dit meemaken.
Van boosheid tot opluchting — het mag allemaal.
Forum, chat, tips voor moeilijke gesprekken.
Afleiding zoeken, contact met je ouder, en meer.
Eerste hulp, bezoek, bellen en hoe een dag eruit ziet.
Over kinderen zoals jij — herken jezelf.
“Gewoon even horen: ‘Wow, hoe heb je dat overleefd. Wat knap dat je dat gedaan hebt en wat sterk!’ Ik zei het altijd tegen mezelf, maar het is ook wel eens fijn als iemand anders dat zegt.”— Jongvolwassene die als kind een ouder in detentie had
Deze website is er zodat jij wél gezien wordt. Jouw verhaal mag er zijn — hoe ingewikkeld ook.
Elk verhaal is anders, uniek net als jij. Maar in de verhalen van anderen zul je jezelf toch kunnen herkennen. Deze verhalen zijn er om je te laten zien dat je niet de enige bent.
Emma (14) hield de detentie van haar vader twee jaar geheim. Uit angst om anders behandeld te worden. Totdat ze ontdekte dat ze echt niet de enige was…
→ Jij hoeft het niet te vertellen. Maar je mag het ook wel.Jayden (12) voelde dit beide tegelijk. Van zijn moeder houden én boos op haar zijn. Hij legt uit hoe dat voelde en dat beide gevoelens er mochten zijn.
→ Tegenstrijdige gevoelens zijn heel normaal.Fatima (16) dacht dat alles goed zou komen zodra haar moeder vrij was. Maar de verhoudingen waren veranderd. Ze was gegroeid, terwijl het leven van haar moeder op pauze had gestaan. Ze vertelt hoe ze daarmee omgaat.
→ Het hoeft niet meteen goed te gaan.Rania (19) wil haar verhaal delen voor de kinderen die ook iets van hoop nodig hebben. Niet iedereen voelt hoop, dat hoeft ook niet. Maar het kan er ook zijn in deze tijd.
→ Jij bent sterker dan je denkt.Jouw verhaal mag er zijn — net als jij. We luisteren graag. Je mag je verhaal altijd met ons delen. Jij bepaalt zelf of het ook op de website mag komen te staan. Het is jouw verhaal — dus jij bepaalt.
Er zijn geen goede of foute gevoelens. Lees over rouw, je rugzakje, copingsmechanismen en doe ook de quiz!
Je mist je ouder. Het leven dat je had is veranderd. Dat gemis is echt en het mag er zijn.
Boos zijn op je ouder of de situatie hoort ook bij rouw. Je hoeft het niet weg te stoppen.
Niet weten wat er gaat gebeuren is heel zwaar. Je bent niet de enige die dit voelt.
Wat jouw ouder heeft gedaan, zegt niets over wie jíj bent.
Als er thuis veel spanning was, mag opluchting er ook zijn. Dat zegt niets slechts over jou.
Het kan voelen alsof je het alleen draagt. Maar er zijn 25.000 kinderen die dit gevoel ook kennen.
Soms is het makkelijker om te doen alsof er niets is. Dat mag even — maar gevoelens verdienen ook een plek.
Het is niet jouw schuld. Wat een volwassene doet, is hun verantwoordelijkheid.
Van je ouder houden en tegelijk boos zijn kan. Die twee gevoelens kunnen prima naast elkaar bestaan.
Jij doet dit elke dag — opstaan, naar school, doorgaan. Hier mag je trots op zijn.
Er komen ook momenten van rust en kracht. Soms voel je hier al een glimp van.
Voel jij iets wat hier niet bij staat? Ook dat kan en mag er zijn. Het is jouw ervaring.
Al deze gevoelens kunnen tegelijk bestaan — dat is heel normaal. Voel jij iets wat hier niet bij staat? Ook dat kan en mag er zijn. Het is jouw ervaring en daar kan niemand wat van vinden.
Als je ouder in de gevangenis zit, verlies je iets. Hier kun je om rouwen — dat het mag er zijn.
Jij gaat door een rouwproces heen, omdat het leven nu en de relatie er anders uit gaan zien en nooit meer precies hetzelfde zullen worden. Dat is niet niks. Wat het extra lastig maakt, is dat je soms niet weet hoelang het gaat duren.
Ook is het vaak anders wanneer je ouder weer thuiskomt — jij maakt veel veranderingen door en hun leven heeft op pauze gestaan. Dat kan het lastig maken om elkaar weer te “vinden”.
Tijdens de detentieperiode is het ook lastig. Je ouder is niet meer elke dag bij je in de buurt, je ziet elkaar niet meer zo veel als eerst. Dat kan heel lastig zijn.
Ook als je er zelf voor hebt gekozen om geen contact meer te hebben — om wat voor reden dan ook — maakt dat het niet makkelijker. Het is belangrijk om hierbij stil te staan en aandacht voor te vragen.
Stel je voor dat verdriet verwerken is als varen op zee tussen twee eilanden. Aan de ene kant ligt het Eiland van Verlies — daar voel je het verdriet, het gemis en de moeilijke dingen. Aan de andere kant ligt het Eiland van Herstel — daar is ruimte voor plezier, rust en nieuwe kracht.
Het geheim van goed rouwen is dat je heen en weer vaart tussen die twee eilanden. Je hoeft niet de hele tijd op het eiland van verlies te blijven. En je hoeft je ook niet schuldig te voelen als je even naar het eiland van herstel vaart en lacht met vrienden of iets leuks doet.
Beide eilanden horen erbij. Juist door ook naar het eiland van herstel te gaan, krijje je genoeg kracht om de moeilijke momenten op het eiland van verlies aan te kunnen. Jij mag gewoon leven — ook als je ouder in de gevangenis zit.
Stel je voor: jij draagt een rugzak. Alles wat moeilijk is in je leven, gaat daar in. Alles wat je kracht geeft, maakt die rugzak lichter.
De detentie van je ouder maakt je draaglast groter, dat is iets wat jij niet hebt gekozen en ook niet kunt veranderen. Maar je kúnt dingen doen die je draagkracht vergroten. Dat maakt de rugzak niet leeg, maar wel iets minder zwaar.
Spoiler: heel veel dingen. Doe de quiz en ontdek het zelf.
Er zijn verschillende manieren om je verhaal te delen of vragen te stellen. Jij kiest wat voor jou werkt.
Je kiest zelf: chatten, bellen of mailen. Anoniem mag altijd.
Stuur ons een anoniem bericht via het contactformulier. We reageren binnen 2 dagen.
Liever direct chatten? Onze chat is beschikbaar op werkdagen. Anoniem en veilig.
Liever een stem horen? Bel Exodus of Expertisecentrum K I N D.
Wanneer je ouder in de gevangenis zit, heeft dat invloed op jouw leven. Dat kan heel lastig voelen. Het kan helpen om hierover te praten met iemand die je vertrouwt — zoals een vriend, familielid of iemand anders die jij goed kent. Dat kan spannend zijn, maar het kan ook fijn zijn als iemand weet wat er bij jou speelt, zodat ze je kunnen steunen wanneer je dat wil. Soms lucht het ook al op om gewoon even je verhaal te doen.
Om het aan iemand uit te leggen, kan het helpen als je zelf een beetje begrijpt wat er aan de hand is. Je kunt bijvoorbeeld met je ouder of iemand die er al vanaf weet bespreken hoe je jouw situatie onder woorden kunt brengen. Samen kun je bedenken wat je wél wilt delen en wat je liever voor jezelf houdt.
Kies een moment dat voor jou goed voelt en zorg voor een plek waar je rustig kunt praten, zonder dat anderen meeluisteren. Als iemand meer vraagt dan jij wilt vertellen, mag je altijd aangeven dat je daar niet over wilt praten. Je kunt ook zeggen dat je hebt afgesproken om bepaalde dingen niet te delen.
Het hoeft ook niet alleen maar over de nare dingen te gaan. Je kunt ook juist de positieve dingen over je ouder vertellen — of dat je hen zo mist omdat je altijd samen leuke dingen deed. Dat ze nu vastzitten, betekent niet dat ze geen lieve ouder meer voor jou zijn.
Onthoud: Jij bepaalt wat je vertelt en hoe je dat doet.
Kies de persoon met wie je het gesprek wil aangaan voor een voorbeeld over hoe je het gesprek kan starten.
Alle berichten worden goedgekeurd voordat ze zichtbaar zijn — zo blijft het veilig.
Ik wil het eigenlijk wel vertellen maar ben bang dat ze me anders gaat zien. Heeft iemand tips?
Volgende week ga ik mijn papa voor het eerst zien. Ik ben best zenuwachtig. Iemand die dat ook voelde?
Ik dacht dat alles beter zou zijn als ze terug was. Maar nu weet ik niet hoe ik met haar om moet gaan. Herkent iemand dit?
Schrijf namen op een blaadje en teken de cirkels erbij. Wie staat er het dichtst bij jou? Wie daarvan zou jou beter kunnen helpen door leuke dingen te doen of juist door te praten? Wie staat er wat verderaf en zou je wat dichter bij kunnen laten komen?
Praktische tips voor contact met je ouder, afleiding zoeken, omgaan met oordelen, en meer.
De druk om het “gezellig” te hebben tijdens een bezoek of telefoontje is zwaar. Maar jij mag ook gewoon jezelf zijn — ook als je niet weet wat je moet zeggen of als je je even niet gezellig voelt.
Als je ouder belt terwijl je met vrienden bent, mag je opnemen wanneer jij dat wil. Jij hebt ook een eigen leven — en dat is goed.
Dat is heel verwarrend en pijnlijk. Het helpt om iemand te hebben buiten je gezin bij wie je hierover kunt praten. Vraag hulp om in gesprek te gaan met je ouder hierover.
Het is niet meer zoals het was voor de detentie van je ouder. De verhoudingen zijn veranderd. Jij bent gegroeid, jouw ouder heeft dat gemist. Geef het tijd — en geef jezelf de ruimte om je eigen gevoelens te hebben. Vraag of iemand zou willen helpen tussen een gesprek met jou en je ouder.
Dit is een moeilijk woord voor: de dingen die jij doet om met moeilijke situaties om te gaan. Iedereen doet dat op zijn eigen manier, bewust of onbewust.
Manieren om met stress, verdriet of moeilijke situaties om te gaan. Sommige helpen goed — andere lijken even te helpen maar maken het over een langere tijd moeilijker.
Herken je copingsmechanismen bij jezelf die je niet zo goed helpen? Dat is géén reden om je te schamen — het is een reden om erover te praten.
Je verhaal delen met iemand die je vertrouwt. Dat geeft lucht — ook al verandert de situatie niet.
Sporten, wandelen, fietsen. Je lichaam helpt je hoofd leeg te maken.
Tekenen, schrijven, muziek maken. Gevoelens een plek geven zonder woorden.
Even niet aan de situatie denken is géén vlucht — het is herstel. Dat heb je ook nodig.
Vaste momenten geven houvast als alles onzeker voelt. School, eten, slapen.
In een dagboek of op een briefje. Je hoeft het aan niemand te laten zien.
Doen alsof er niets is. Dat geeft even rust, maar gevoelens komen toch naar boven — het is beter als je ze een plek geeft.
Soms heb je even rust nodig. Maar als je je langere tijd afsluit van iedereen, kan dat eenzamer maken. Zoek balans hierin.
Afleiding zoeken is geen vlucht. Het is juist goed voor je — naast verdriet heb je ook ruimte voor plezier nodig.
Voetballen, dansen, fietsen — je lichaam helpt je hoofd te ontladen.
Muziek kan zeggen wat woorden niet kunnen.
Gewoon lachen en doen wat je leuk vindt — dat mag.
Creatief bezig zijn helpt om gevoelens een plek te geven.
Even helemaal ergens anders zijn is prima.
Het helpt om duidelijk te hebben voor jezelf wat jouw verantwoordelijkheid is en wat die van de ander is, zoals de volwassenen om je heen. Zo voorkom je dat je jezelf vergeet en overspoeld raakt. Hieronder staan een aantal voorbeelden van wat in jouw cirkel van invloed kan zitten en wat daarbuiten staat.
Een gevangenis heet officieel een penitentiaire inrichting, of kortweg een PI. In Nederland zijn er veel verschillende PI’s — sommige zijn groter, sommige zijn kleiner. Hier lees je hoe het er in het algemeen uitziet en wat je kunt verwachten.
Je vraagt je misschien af wat je ouder de hele dag doet. Tik op een kaartje om meer te lezen.
Een cel is klein maar heeft alles wat nodig is.
Er zijn vaste maaltijdmomenten.
Er zijn vaste tijden voor alles.
Sporten, leren en meer.
Eigen kleren of gevangeniskleding?
Nee, er zijn ook andere mensen.
👍 Tik op een kaartje om meer te lezen
Vraag een volwassene: elke PI heeft net iets andere regels. Laat een volwassene van tevoren de regels checken op de website van de PI. Zo kom je niet voor verassingen te staan.
Vanuit de gevangenis kan je ouder naar buiten bellen, maar jij kunt niet zomaar de gevangenis bellen. Je ouder heeft een lijst met goedgekeurde telefoonnummers. Jouw nummer moet op die lijst staan, voordat je ouder jou kan bellen. Vraag een volwassene om dit te regelen als dit nog niet gebeurd is.
Je ouder kan niet op elk moment van de dag bellen. Er zijn vaste tijden waarop bellen is toegestaan — dit verschilt per PI. Je ouder weet welke tijden voor hen gelden en kan dit doorgeven. Jullie kunnen afspreken wanneer jullie wel of niet te bellen. Dan weten jullie allebei waar je aan toe bent.
Steeds meer PI’s bieden beeldbellen aan. Dan kun je je ouder ook zien. Of dit kan, hangt af van de PI en de afdeling. Vraag een volwassene om dit na te vragen bij de gevangenis.
Films, podcasts en series waarin jij je misschien herkent, of gewoon meer over deze situatie kunt leren.
Kinderen nemen je mee op bezoek in de gevangenis en vertellen hoe ze het vinden dat hun ouder in de gevangenis zit.
Een kind vertelt over haar verhaal.
Op bezoek bij je vader of moeder in de gevangenis. Wat kun je verwachten bij een bezoek, wat doet hij op een dag en wat zijn ouder-kind dagen?
Madhu (17) vertelt over haar ervaring. Haar vader zat in het buitenland vastgezeten. Daarna kort in Nederland.
Hoe is het als een van je ouders in de gevangenis zit?
NPO-serie waarin jongvolwassen vertellen over hun verhaal.
Het vervolg — meer verhalen, meer perspectieven.